Auteurs
-
Jij komt niet aan mijn komkommertje
Iemand zoals ik, opgegroeid in de Randstad, wordt niet ineens een dorpeling — ook niet na twintig jaar — en dus bemoei ik mij nog steeds zo weinig mogelijk met mijn buurtgenoten. Als tegenprestatie laten zij mij – doorgaans – ook met rust. Maar niet altijd. Eerder schreef ik hier over Mevrouw Diepvries, een voor… Continue reading
-
Het uur van de koolmees
Sinds een dag of twee heb ik een klok in huis die ieder uur een ander vogelgeluidje laat horen. De vrolijke mechanische vogelgeluidjes bezorgen me ieder heel uur een hartverzakking. Behalve tussen 22:00 en 5:00. Dan stilt de klok. Laatst liep ik langs het huis van de buren, die net terug waren gekomen van een… Continue reading
-
Een heuveltje in de derde persoon
Zondagmorgen, 9:45 uur: “Heb je zin om te wandelen? Ik kan in een half uurtje bij je zijn,” lees ik op mijn telefoon. “Ja! Maar ik zal mezelf wel even snel in gang moeten trekken, want ik lig nog lui in bed een beetje te lezen!” Mijn wandelmaatje en ik hadden het al een poosje… Continue reading
-
Yesilgöz’ Apocalyps en de Vishuizen van Bishop
Het is nogal veel opeengestapelde drama de laatste tijd: Yesilgöz wordt minister van Defensie, zo lees ik. De vier Ruiters van de Apocalyps lachen zich een ongeluk… Vooral Thanatos, de Dood zelve, die werkelijk waar niet meer wéét waar hij het zoeken moet – … wat misschien als een verdienste van mevrouw Yesilgöz kan worden… Continue reading
-
Stupide verhevenheid van ‘stressbestendigheid’
Dit blog is de afgelopen periode stiller geweest dan ik had gewild. Het goede voornemen voor het nieuwe jaar – hoewel goede voornemens vaak gedoemd zijn te mislukken – is om de draad weer op te pakken en met frisse energie verder te gaan. Tot nu toe was die energie ver te zoeken. Die verdween… Continue reading
-
Koekblikcultuur
“Je moet echt wat vaker rijden met je auto, hoor… Zeker nu de winter eraan komt. Een stilstaande auto in de kou is funest voor de accu”, zei iemand laatst tegen me. Ik knikte wat gelaten, want: ervaring. Een paar jaar geleden, op de dag dat ik een onmisbare afspraak had, besloot de accu van… Continue reading
-
Intimiteit op papier
Al bladerend door de nieuwe Groene Amsterdammer werd ik blij verrast door een stuk over een (vertaalde) uitgave van de brieven van Virginia Woolf aan Vita Sackville-West. Die twee vrouwen blijven maar opduiken — soms verwacht, soms op de meest onwaarschijnlijke plekken. Niet zo vreemd, als je bedenkt dat een van de beroemdste romans van… Continue reading
-
“Halloa! Below there!”
De vaste lezer van dit blog weet inmiddels dat ik een voorliefde heb voor spookverhalen, omdat ze ten diepste psychologisch zijn. Vandaag heb ik Charles Dickens’ The Signal-man (1866) er weer eens bij gepakt. Het is een prachtig verhaal dat bij mijn weten nooit in het Nederlands is vertaald (er werd wel een hoorspel van… Continue reading
-
Koyaanisqatsi
“If we dig precious things from the land, we will invite disaster.” — Hopi-profetie In deze blogpost schreef ik onlangs dat er nog een tekst klaarlag over een voorstelling van de film Koyaanisqatsi (1982) met het Philip Glass Ensemble. Ik was niet tevreden over deze tekst en besloot hem om die reden vooralsnog niet te… Continue reading
-
Tijd als een kloppend hart
De afgelopen tijd heb ik veel gelezen en geschreven — al gold dat laatste vooral voor mijn premaster Cultuurwetenschappen, niet voor dit blog. Of eigenlijk: ik héb wel geschreven voor dit blog, maar uit onzekerheid niets gepubliceerd. Zo ligt er bijvoorbeeld nog een tekst klaar over Koyaanisqatsi (1982), de film die ik vorige week in… Continue reading
-
“Uiteindelijk verliest iedereen iedereen.”
11 september 2001Zevenkamp, Rotterdam. 15:00 Vierentwintig jaar geleden zat ik samen met mijn vriend op zijn slaapkamer naar Gladiator te kijken. Opeens sloeg beneden de voordeur met een harde klap dicht. Zijn vader was onverwacht thuis gekomen: “ZET ONMIDDELLIJK DE TELEVISIE AAN!”“PAP, WE ZITTEN FILM TE KIJKEN!”“ZET *(#%*)#%*) ONMIDDELLIJK CNN AAN!!!” We keken elkaar even… Continue reading
-
“Die met Colin Firth?!?”
“Heb jij Jane Austen gelezen?” vroeg een collega afgelopen vrijdag aan me. “Natuurlijk, waarom vraag je dat?” “Ik ben bezig met Pride and Prejudice.” “Wat goed! Hoe ben je daar zo toe gekomen?” “We hadden toch die verfilming uit 2015 draaien op ons filmfestival? Toen werd ik nieuwsgierig naar het boek. Ik heb een heel… Continue reading
-
Twee muntjes voor Charon
Gretig lees ik verder in Carmiggelts De rest van je leven. Daarin staat een lofzang op Parijs met de gedenkwaardige zin: ‘Wie tot blijdschap bereid is, vindt zelfs in de hel een gezellig zitje, dicht bij het vuur.’ Carmiggelts Parijse hel betreft de metro: een moderne Hades, waar de veerman je voor twee muntjes overzet.… Continue reading
-
De dame in zwart
Onlangs gaf iemand mij een boekje cadeau van Simon Carmiggelt: De rest van je leven. De naam kende ik wel, maar verder reikt mijn kennis van Nederlandse schrijvers vaak niet. “Het lag in een van die minibibliotheekjes die je her en der ziet. In dit geval stond er eentje op de camping waar ik verbleef.… Continue reading
-
Verlies van het tastbare
De afgelopen dagen is het hier wat rustiger geweest dan normaal, maar dat heeft niets te maken met mijn vrij rigoureuze besluit van vorige week om ‘te stoppen met schrijven’. Nee, ik ben weer behoorlijk enthousiast bezig met mijn studie, al heb ik vanwege allergieën nu zoveel last van mijn handen dat typen pijnlijk is… Continue reading
-
De psychologie van literatuur
Al een tijdje ben ik bezig met een pre-master Kunst- en Cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit. Zoals zo vaak het geval is bij projecten waar ik aanvankelijk erg enthousiast aan begin, verwatert de interesse na verloop van tijd en komt het uiteindelijk tot stilstand. Met andere woorden: ik begin veel, maar maak bitter weinig af.… Continue reading
-
In de ijskelder van de menselijke psyche
De afgelopen dagen is het hier wat stil geweest. Niet omdat ik niets geschreven heb — integendeel. Nee, ik was simpelweg niet tevreden met de onderwerpen die ik had gekozen en besloot ze voorlopig te laten rusten. Ze kunnen altijd nog verschijnen, misschien, op een later moment en in een andere vorm. Het is voor… Continue reading
-
Lascaux en de Deuren der Perceptie
Eerder heb ik al aangegeven dat het de moeite waard is om dieper in te gaan op David Lewis-Williams’ invloedrijke boek The Mind in the Cave (2002), hoe controversieel zijn theorie over de oorsprong van menselijke cognitie ook mag zijn. Lewis-Williams, een gerenommeerd archeoloog en expert in prehistorische kunst, beweert dat grotschilderingen uit de prehistorie… Continue reading
-
Mijnheer Peeperkorn in de supermarkt
Afgelopen week liep ik een blokje om, toen ik bij de bushalte een vriendelijke cassière van de lokale supermarkt zag staan wachten. Ze herkende me en aangezien de bus zich niet echt haastte, stonden we een tijdje te praten over de bekende supermarkt-ergernissen. En dan vooral: toeristen. Hollanders, Duitsers, Belgen. “Je herkent ze uit duizenden”,… Continue reading
-
Ik ben de taal die geen spreker heeft
“Afgrijselijk! Zo afgrijselijk!” – Handelsagent Kurtz velt vlak voor zijn dood in het hart van Afrika het definitieve oordeel over de mensheid, in Joseph Conrad’s Hart der duisternis. ——— Enkele jaren geleden werd ik door een Amerikaan, die op de hoogte was van mijn fascinatie voor grotschilderingen, gewezen op een auteur waar ik nog nooit… Continue reading