Literatuur
-
Jij komt niet aan mijn komkommertje
Iemand zoals ik, opgegroeid in de Randstad, wordt niet ineens een dorpeling — ook niet na twintig jaar — en dus bemoei ik mij nog steeds zo weinig mogelijk met mijn buurtgenoten. Als tegenprestatie laten zij mij – doorgaans – ook met rust. Maar niet altijd. Eerder schreef ik hier over Mevrouw Diepvries, een voor… Continue reading
-
Het uur van de koolmees
Sinds een dag of twee heb ik een klok in huis die ieder uur een ander vogelgeluidje laat horen. De vrolijke mechanische vogelgeluidjes bezorgen me ieder heel uur een hartverzakking. Behalve tussen 22:00 en 5:00. Dan stilt de klok. Laatst liep ik langs het huis van de buren, die net terug waren gekomen van een… Continue reading
-
Miniatuurtjes
‘Ik zit buiten in het zonnetje‘, zo luidde het appje dat ik kreeg terwijl ik binnen in de bioscoop een beetje rondscharrelde in afwachting van mijn filmmaatje. Ik was te vroeg en had daarom een poosje staan praten met een paar collega’s. “Wat doe jij hier? Heb je je vergist in de dag?” zei er… Continue reading
-
Een heuveltje in de derde persoon
Zondagmorgen, 9:45 uur: “Heb je zin om te wandelen? Ik kan in een half uurtje bij je zijn,” lees ik op mijn telefoon. “Ja! Maar ik zal mezelf wel even snel in gang moeten trekken, want ik lig nog lui in bed een beetje te lezen!” Mijn wandelmaatje en ik hadden het al een poosje… Continue reading
-
Yesilgöz’ Apocalyps en de Vishuizen van Bishop
Het is nogal veel opeengestapelde drama de laatste tijd: Yesilgöz wordt minister van Defensie, zo lees ik. De vier Ruiters van de Apocalyps lachen zich een ongeluk… Vooral Thanatos, de Dood zelve, die werkelijk waar niet meer wéét waar hij het zoeken moet – … wat misschien als een verdienste van mevrouw Yesilgöz kan worden… Continue reading
-
Verhalen die verbinden
“Jij mag Cate Blanchett graag als kapstok voor je stukjes gebruiken hè?”, vroeg mijn wandelmaatje een poos geleden. “Dat is een mooie metafoor, zij komt inderdaad bijzonder goed van pas om diverse onderwerpen aan op te hangen!” Zo ook nu weer… want afgelopen vrijdag, 30 januari, was ik niet in Rotterdam voor de presentatie van… Continue reading
-
Stupide verhevenheid van ‘stressbestendigheid’
Dit blog is de afgelopen periode stiller geweest dan ik had gewild. Het goede voornemen voor het nieuwe jaar – hoewel goede voornemens vaak gedoemd zijn te mislukken – is om de draad weer op te pakken en met frisse energie verder te gaan. Tot nu toe was die energie ver te zoeken. Die verdween… Continue reading
-
Koekblikcultuur
“Je moet echt wat vaker rijden met je auto, hoor… Zeker nu de winter eraan komt. Een stilstaande auto in de kou is funest voor de accu”, zei iemand laatst tegen me. Ik knikte wat gelaten, want: ervaring. Een paar jaar geleden, op de dag dat ik een onmisbare afspraak had, besloot de accu van… Continue reading
-
De Ring, Downton Abbey en het Vaticaan
“Heb je het journaal van 18:00 uur gezien, Yvette?” Nee, dat had ik niet. “Als ik jou was, zou ik het even terugkijken! Vanaf ongeveer acht-en-een-halve minuut.” Tot mijn stomme verbazing hadden ze afgelopen zaterdag een item over Hollywoodsterren in het Vaticaan. Onder hen Cate Blanchett, die na afloop voor de camera’s samenvatte wat de… Continue reading
-
Intimiteit op papier
Al bladerend door de nieuwe Groene Amsterdammer werd ik blij verrast door een stuk over een (vertaalde) uitgave van de brieven van Virginia Woolf aan Vita Sackville-West. Die twee vrouwen blijven maar opduiken — soms verwacht, soms op de meest onwaarschijnlijke plekken. Niet zo vreemd, als je bedenkt dat een van de beroemdste romans van… Continue reading
-
“Halloa! Below there!”
De vaste lezer van dit blog weet inmiddels dat ik een voorliefde heb voor spookverhalen, omdat ze ten diepste psychologisch zijn. Vandaag heb ik Charles Dickens’ The Signal-man (1866) er weer eens bij gepakt. Het is een prachtig verhaal dat bij mijn weten nooit in het Nederlands is vertaald (er werd wel een hoorspel van… Continue reading
-
Koyaanisqatsi
“If we dig precious things from the land, we will invite disaster.” — Hopi-profetie In deze blogpost schreef ik onlangs dat er nog een tekst klaarlag over een voorstelling van de film Koyaanisqatsi (1982) met het Philip Glass Ensemble. Ik was niet tevreden over deze tekst en besloot hem om die reden vooralsnog niet te… Continue reading
-
Tijd als een kloppend hart
De afgelopen tijd heb ik veel gelezen en geschreven — al gold dat laatste vooral voor mijn premaster Cultuurwetenschappen, niet voor dit blog. Of eigenlijk: ik héb wel geschreven voor dit blog, maar uit onzekerheid niets gepubliceerd. Zo ligt er bijvoorbeeld nog een tekst klaar over Koyaanisqatsi (1982), de film die ik vorige week in… Continue reading
-
Lezen tot het hoofd ontploft
Er zijn boeken die je niet kunt wegleggen, en dan zijn er de boeken die je juist dwíngen om ze neer te leggen. Extreem luid & ongelooflijk dichtbij behoort voor mij duidelijk tot die laatste categorie. De titel dekt de lading: het is een extreem emotionele, zware leeservaring, een die diep in het hoofd blijft… Continue reading
-
“Uiteindelijk verliest iedereen iedereen.”
11 september 2001Zevenkamp, Rotterdam. 15:00 Vierentwintig jaar geleden zat ik samen met mijn vriend op zijn slaapkamer naar Gladiator te kijken. Opeens sloeg beneden de voordeur met een harde klap dicht. Zijn vader was onverwacht thuis gekomen: “ZET ONMIDDELLIJK DE TELEVISIE AAN!”“PAP, WE ZITTEN FILM TE KIJKEN!”“ZET *(#%*)#%*) ONMIDDELLIJK CNN AAN!!!” We keken elkaar even… Continue reading
-
“Die met Colin Firth?!?”
“Heb jij Jane Austen gelezen?” vroeg een collega afgelopen vrijdag aan me. “Natuurlijk, waarom vraag je dat?” “Ik ben bezig met Pride and Prejudice.” “Wat goed! Hoe ben je daar zo toe gekomen?” “We hadden toch die verfilming uit 2015 draaien op ons filmfestival? Toen werd ik nieuwsgierig naar het boek. Ik heb een heel… Continue reading
-
Twee muntjes voor Charon
Gretig lees ik verder in Carmiggelts De rest van je leven. Daarin staat een lofzang op Parijs met de gedenkwaardige zin: ‘Wie tot blijdschap bereid is, vindt zelfs in de hel een gezellig zitje, dicht bij het vuur.’ Carmiggelts Parijse hel betreft de metro: een moderne Hades, waar de veerman je voor twee muntjes overzet.… Continue reading
-
De dame in zwart
Onlangs gaf iemand mij een boekje cadeau van Simon Carmiggelt: De rest van je leven. De naam kende ik wel, maar verder reikt mijn kennis van Nederlandse schrijvers vaak niet. “Het lag in een van die minibibliotheekjes die je her en der ziet. In dit geval stond er eentje op de camping waar ik verbleef.… Continue reading
-
Verlies van het tastbare
De afgelopen dagen is het hier wat rustiger geweest dan normaal, maar dat heeft niets te maken met mijn vrij rigoureuze besluit van vorige week om ‘te stoppen met schrijven’. Nee, ik ben weer behoorlijk enthousiast bezig met mijn studie, al heb ik vanwege allergieën nu zoveel last van mijn handen dat typen pijnlijk is… Continue reading
-
De psychologie van literatuur
Al een tijdje ben ik bezig met een pre-master Kunst- en Cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit. Zoals zo vaak het geval is bij projecten waar ik aanvankelijk erg enthousiast aan begin, verwatert de interesse na verloop van tijd en komt het uiteindelijk tot stilstand. Met andere woorden: ik begin veel, maar maak bitter weinig af.… Continue reading